Afgelopen dinsdag bezocht NFO-afdeling Oost Zuid-Beveland/Tholen het fruitteeltbedrijf van Maatschap De Ruiter in Numansdorp. Naast appels, peren en pruimen voor The Greenery telen de broers Cees en Anton de Ruiter fruit op kleine schaal voor de huisverkoop. De eerste zomerappel Piros, bestemd voor de huisverkoop, is al doorgeplukt. Piros (zie foto) is afkomstig uit het veredelingswerk van de Duitse proeftuin in Dresden-Pillnitz. De broers telen dit ras kleinschalig op hun ‘appelrassenperceel’, een hoekje met verschillende appelrassen voor de huisverkoop. Alle rassen staan op M.9, alleen Piros staat op M.26 vanwege te zwakke groei op M.9. Op dit perceel proberen zij nieuwe appelrassen uit, zoals de roodvlezige Baya Marisa en Mairac. “Baya Marisa smaakt zuur, vergelijkbaar met Goudreinette, en is geschikt voor appelmoes en sap. Ook is het ras zeer geschikt als vervanger van duur rood (klein)fruit op bijvoorbeeld salades. Daarom hebben we enkele jaren geleden 1.000 bomen geplant,” vertelde Cees. Hoewel Baya Marisa gevoelig is voor meeldauw, valt dit bij de broers mee. Verruwing en scheurtjes in de vruchten waren wel zichtbaar. Daarnaast verkalen de takken soms. Baya Marisa is virusvrij. “Mairac, eveneens kleinvruchtig als zijn zusje Junami, doet het goed bij ons. Het is een lekkere appel, makkelijk te telen en te snoeien. Tot op heden hebben we weinig problemen met vruchtboomkanker.”
Op het rassenperceel staan ook oude rassen, zoals Dubbele Bellefleur, Glorie van Holland, Sterappel, Zoete Ermgaard en Zoete Oranje. “Sterappel draagt slecht dit jaar en is gewild bij klanten. Ook Glorie van Holland bevalt goed. Dit ras is kogelhard,” claimt Cees.
Daarnaast plukten de broers ook al Katinka, een kwetsensoort. Inspiratie voor kleinschalige teelt van veel fruitsoorten deed Cees bij een Duitse teler met huisverkoop op. Cees: “Hij had maar vier hectare, maar breidde ondanks veel braakliggend buurland niet uit. Meer moet ik niet telen, want dat verkoop ik niet. “Je moet rassen telen waarvan je tekort hebt,” was het devies van de teler.” Dit voorbeeld volgen de broers De Ruiter. “Voor de oude rassen is geen prijs bekend. Wij kunnen de prijs vragen die we willen. En het trekt  klanten, omdat ze meer keuze dan alleen Elstar en Conference hebben,” besluit Cees.
Dit bericht is geplaatst op donderdag 30 juli 2015 - 14:36