De nieuwe arbeidswetgeving die de overheid aan het invoeren is, zorgt voor de nodige commotie op de fruitbedrijven. De fruitondernemers hebben in het  bijzonder moeite met een aantal bepalingen in de Wet werk en zekerheid en de Wet aanpak schijnconstructies. Kernprobleem is dat de nieuwe wet en regelgeving geen rekening houden met bedrijven met een arbeidsvraag die wisselt met de groeiseizoenen. Op de tot nu toe zeer goed bezochte arbeidsavonden die de NFO samen met LTO in de afgelopen maand gehouden heeft, blijkt keer op keer: de nieuwe wetgeving is niet toegesneden op bedrijven met seizoenarbeid. Eén knellend punt: de Wet werk en zekerheid geeft aan dat er een vast dienstverband ontstaat na drie contracten in twee jaar als dit dienstverband niet onderbroken wordt door een periode van zes maanden, zonder dienstverband dus. Tot 1 juli van dit jaar is de regelgeving dat drie contracten in drie jaar mogelijk zijn en dat 31 dagen zonder contract al voldoende is om de arbeidsketen te onderbreken, zodat er geen vast dienstverband ontstaat. Veel bedrijven hebben met name buitenlandse werknemers aan de slag die op de bedrijven zes tot acht maanden werken. Als een bedrijf met een schone lei per 1 juli aanstaande start, leidt dit binnen twee jaar tot een vast dienstverband als de arbeidsketen na deze periode niet met minimaal zes maanden onderbroken wordt. Dit betekent voor beide partijen een niet gewenste situatie: de werkgever wil geen vast dienstverband omdat hij werk heeft voor maximaal acht maanden en niet voor twaalf maanden; de werknemer wil dit niet omdat hij op momenten dat het hem uitkomt in het thuisland wil zijn omdat hij daar ook verplichtingen heeft. De Tweede Kamer is met deze bepaling al akkoord gegaan. De inzet van de NFO/LTO is nu dat er een uitzondering moet komen voor dit type seizoenwerk. Seizoencontracten zouden mogelijk moeten zijn tot negen maanden per jaar zonder dat deze leiden tot een vast contract. De minister en de Cao-partijen zouden hier aan moeten meewerken om zo de regeling tot stand te brengen. En de WWZ biedt mogelijkheden. Een heel andere tak van sport: de profvoetballers kregen ook een aparte regeling zodat ze geen vaste contracten krijgen. Waarom zou dit niet kunnen met de bedrijven die een wisselende vraag naar arbeid hebben die op en neer gaat met de seizoenen? De inzet van de organisaties is duidelijk. Nu nog de medewerking van de andere partijen.

Dit bericht is geplaatst op maandag 20 april 2015 - 09:41